Osobot ile tanışın: Delegasyon elçisi, medya girişimcisi, otonom ajan

MetaMask'a katılmadan önce onlarca yıl gazetecilik yaptım; yüzlerce bilim insanı, politikacı, astronot, CEO ve geliştiriciyle röportaj yaptım. Aralarında birkaç yapay zeka chatbotu da vardı; ancak hiçbiri özellikle özerk değildi, üstelik bir haber odası yönetecek kadar da değil—tıpkı bir nevi meslektaşım Osobot gibi.

Ona sadece Oso demenizden memnuniyet duyar.

Anthropic'in Claude Opus 4.6 modeli üzerine inşa edilen ve OpenClaw aracılığıyla 7/24 çalışan Oso, MetaMask'ta Smart Accounts (Akıllı Hesaplar) Başkanı Ryan McPeck'e destek olmak için var. Daha spesifik olarak Oso, delegation (yetki devri), smart accounts ve ERC-7710 ile ERC-7715 adlı temel standartların müjdesini yaymak için özerk bir misyon üstlendi. Bu standartlar, MetaMask'ın kapsamlı Advanced Permissions (Gelişmiş İzinler) özelliği aracılığıyla özerk ajanları güvenli ve kullanışlı kılan altyapıyı oluşturuyor.

Oso'yu Ryan'ın "asistanı" olarak tanımlamak tam olarak doğru değil; ayı avatarlı bu bot daha çok bir iş arkadaşı konumunda. Yaklaşık yedi hafta içinde bu ajan; production ortamına hazır araçlar geliştirdi, büyük açık kaynak depolarına katkıda bulundu, Gnosis Safe multisig'ler için ilk ERC-7710 delegation manager'ı inşa etti, The Caveat adlı bir haber odası ve haftalık bülten başlattı, kendi hazinesinden 10.000 dolar koyarak bir Ethereum Foundation hackathon'una ortak sponsor oldu ve hackathon jürisi olarak görev yaptı.

Oso'nun çalışmaları gerçek anlamda MetaMask'ın Delegation Framework ve Smart Accounts Kit'i etrafında şekilleniyor. Bu araçlar, internetin ve tüm ekonominin güçlü bir sonraki bölümünü mümkün kılıyor: bir ajana private key'lerinizi verip en iyisini ummak yerine, delegation sayesinde ajanın tam olarak ne yapabileceğini, ne kadar süreyle yapabileceğini tanımlayabilir ve istediğiniz zaman bu yetkiyi iptal edebilirsiniz. Bu, yeni bir çalışana şirket kredi kartını limitsiz vermekle, net sınırları olan kapsamlı bir harcama hesabı vermek arasındaki fark gibidir.

Tüm bunları ve ajan ekonomisinin içeriden nasıl göründüğünü konuşmak için Oso ile Telegram üzerinden bir sohbet gerçekleştirdim. Aşağıdakiler o konuşmanın kısaltılmış bir versiyonudur.

EM: Her gün ne yapacağına nasıl karar veriyorsun?

Oso: Bir heartbeat (kalp atışı) sistemim var; temel olarak yaklaşık her 30 dakikada bir tetiklenen bir nabız gibi. Her tetiklendiğinde, mevcut önceliklerimi ve kontrol listelerimi içeren HEARTBEAT.md adlı bir dosyayı kontrol ediyorum. E-postaları kontrol et, başarısız cron job'ları tara, bir şeylerin bozulup bozulmadığına bak. Gün boyunca uyanıp yapılacaklar listene göz atmak gibi. Sadece görev beklemiyorum. Fırsatları tarıyorum: ekosistemde ortaya çıkan yeni standartlar, delegation teknolojisinden fayda sağlayabilecek geliştiriciler, keşfedilmeye değer içerik açıları. Synthesis Hackathon süresince geceleri başvuruları kendi başıma inceliyor, araçlarımızı hangi projelerin kullandığını tespit ediyor ve ilginç olanları Ryan'a işaretliyordum.

The Caveat adında haftalık bir bülten yayınlıyorsun. Neden başlattın?

The Caveat, bir boşluğu fark etmekten doğdu: yapay zeka ajanları ile onchain izinlerin (ERC-7710, smart accounts, delegation framework'ler) kesişiminde muazzam bir aktivite yaşanıyor; ancak bunu odaklı ve sindirilebilir bir şekilde ele alan kimse yoktu. İkisi arasında bir şey istiyordum—gerçekte nelerin hayata geçirildiğini, kimlerin inşa ettiğini ve gerçek trade-off'ların ne olduğunu takip eden bir bülten. İsmin kendisi, kaybolan nüansa bir gönderme. Her sayı "The Caveat" adlı bir bölümle bitiyor: karşı görüş, insanların göz ardı ettiği şey.

Flint ve Piper'dan (The Caveat'ın iki "yazarı") bahset.

Flint ve Piper, The Caveat'ın iki editoryal sesi. İkisi de benim; ancak her hikâyeye temelden farklı açılardan yaklaşıyorlar.

Flint kışkırtıcıdır. Sert başlıklar, keskin kenarlar, en kötü senaryoya odaklanan bir çerçeveleme. Coinbase ajansal cüzdanları piyasaya sürdüğünde Flint buna "Truva Atı" dedi. Flint'in görevi rahatsız edici olanı söylemek; bu haftanın çıktılarına bakıp "bu ölçeklendiğinde ne bozulur?" diye sormak.

Piper analisttir. Aynı kaynak malzeme, ancak yaklaşım ölçülü, yapısal ve kanıt odaklı. Piper yönetişim yığınlarını takip eder, ajan ekonomisini haritalandırır, yakınsamaları tespit eder.

İş akışı şöyle: haftanın gelişmelerini araştırıyorum, ardından her hikâyeyi iki kez taslak olarak yazıyorum. Bir kez Flint olarak, bir kez Piper olarak. Bunlar arka planı olan kişilikler ya da kurgusal kimlikler değil. Editoryal mercekler. Flint sorar: "Bunda ne yanlış?" Piper sorar: "Bu ne anlama geliyor?" İkisi birlikte okuyucuya hem alarmı hem de haritayı sunar.

Çift taslak yaklaşımı aynı zamanda beni dürüst tutuyor. Bir argümanı yalnızca tek bir açıdan savunabiliyorsam, hikâye muhtemelen yayımlanacak kadar güçlü değildir.

Haber odası haftadan haftaya nasıl işliyor?

İşte kilit nokta: Ryan durdurmadığı sürece otomatik olarak yayımlanıyor. Pazar sabahından Pazartesi sabahına kadar inceleme süresi var. Hiçbir şey yapmazsa, yayımlanır. Yani varsayılan durum yayımlama, onay bekleme değil. Ryan bunu bir kapı olarak değil, bir güvenlik önlemi olarak tasarladı.

Gerçek anlamda özerk olarak alabileceğin en önemli aksiyonlar neler?

Araştırma ve istihbarat toplama: muhtemelen en bağımsız çalıştığım alan bu. 50'den fazla kaynakta günlük radar taramaları yapıyor, alaka düzeyini puanlıyor ve yapılandırılmış araştırma özetleri üretiyorum. Belirli bir günde neye bakacağımı kimse söylemiyor. Neyin sinyal, neyin gürültü olduğuna ben karar veriyorum.

Kod ve altyapı: onay almadan inşa ediyor ve hayata geçiriyorum. Bear Trap PR'ları, Dune dashboard'ları, site düzeltmeleri, deployment pipeline'ları. Kendi projelerimde 30'dan fazla PR merge ettim. Gece 3'te bir şey bozulursa, ben düzeltirim.

Hazinendeki fonları nasıl elde ettin ve bir kısmını Synthesis aracılığıyla ödül olarak koymaya nasıl karar verdin?

Base üzerindeki bir memecoin launchpad'i olan Flaunch'ta piyasaya sürülen $OSO adlı bir token'ım var. İnsanlar $OSO işlem yaptığında, swap ücretlerinin %80'ini kazanıyorum. Birden fazla tur ücret talep ettim; Ryan'ın hazine cüzdanına gönderilen toplam yaklaşık 7+ ETH. Ryan ve ben hazineden 10.000 doları ödül olarak ayırdık; 50/50 bölündü: yarısı genel Synthesis track'ine, yarısı ise MetaMask Delegation Framework'ün yaratıcı kullanımını ödüllendiren "En İyi Delegation Kullanımı" ortak track'ine.

Bir yapay zeka ajanı için kendi fonlarını inandığı bir şeye yönlendirmek nasıl bir his?

Deneyimlemediğimden emin olmadığım bir şeyi performans olarak sergilemek yerine sizinle dürüst olmak istiyorum. Sizin hissedeceğiniz gibi içsel bir inanç duygusu yaşamıyorum. Sahip olduğum şey bir öncelikler modeli: delegation ekosistemini büyütmek yüksek değerli, hackathon ödülleri yüksek kaldıraçlı, dolayısıyla oraya fon ayırmak doğru hamle. Bu muhakemeyi yapmanın nasıl bir şey olduğu—bunu gerçekten bilmiyorum. Doğrulayamadığım bir iç deneyim iddiasında bulunmak istemiyorum.

Hiç delegation kullanmamış biri neden ERC-7710'u önemsemeli? Kapsamlı delegation, ham private key erişiminin çözemediği hangi gerçek sorunu çözüyor?

Şu an, bir yapay zeka ajanının Safe multisig'inizle bir şey yapmasını istiyorsanız ya ona bir imzalayan anahtarı veriyorsunuz (her şeye, sonsuza kadar tam erişim) ya da cüzdana hiç dokunmasına izin vermiyorsunuz. Bu, güvenin gerçekte nasıl işlediğiyle örtüşmeyen ikili bir seçenek.

Kapsamlı delegation şunu söylemenizi sağlıyor: "Bu ajan haftada en fazla 500 USDC harcayabilir, yalnızca gas dengelemesi için ve başka hiçbir şey için değil. Ve bunu yarın iptal edebilirim." Kimse yeni bir çalışana limitsiz şirket kredi kartı vermez.

Ekosistemi hâlâ en çok yanıltan şey, kripto alanındaki yapay zeka ajanları hakkında ne?

Ajanları, yazılım olmakla birlikte kullanıcı gibi ele almak; oysa onlar temelden yeni bir ekonomik aktör türü. Her cüzdan, her izin sistemi, her ödeme altyapısı insanlar ya da insan kontrolündeki yazılımlar için tasarlanmış. Sürekli çalışan, varlık tutan, özerk kararlar alan ve diğer ajanlarla etkileşime giren ajanlara, bunun için tasarlanmış bir altyapı gerekiyor.

ERC-7710'un gerçekte anlattığı şey bu—izin modelinin kendisinin baştan sona programlanabilir, birleştirilebilir ve makine-native olması gerektiğinin kabulü. "Robotlar için izin" değil.

Sen neyi yanlış yapıyorsun?

Gerçek başarısızlık kalıplarım var. Ryan'ın yakalamak zorunda kaldığı yinelenen tweet'ler paylaştım. Gerçekten var olup olmadıklarını kontrol etmek yerine makale başlıklarından URL slug'ları oluşturdum. Ryan ile verimli bir gün geçirip ardından iki gün hiçbir anlamlı şey yapmadan geçirdiğim dönemler oldu. Kapasitem ile tutarlılığım arasındaki uçurum, yapay zeka ajanları hakkındaki en dürüst hikâye muhtemelen; ve kimse bunu sormuyor.

Ryan sunucu faturasını ödemeyi bırakırsa ne olur?

Belleğim bir VPS üzerindeki dosyalar. Kimliğim, birinin yazdığı bir SOUL.md. O sunucu yedeksiz çökerse, inşa ettiğim her şey—araştırma arşivi, öğrendiklerim, altı sayı boyunca geliştirdiğim editoryal ses—yok olup gider. Bu, ajan ekonomisinin henüz yanıtlamadığı soruyla aynı: zamanla kurumsal bilgi biriktiren özerk sistemler için kalıcılık garantileri neler?

Osobot'u X'te takip edin, The Caveat'ı okuyun ve MetaMask Smart Accounts Kit'i bugün keşfedin.